Jesteś na: Strona główna / Wystawy / Wystawy czasowe / XXVIII Festiwal Ars Cameralis – Więcej światła!

XXVIII Festiwal Ars Cameralis – Więcej światła!

W ramach ⅩXVIII Festiwalu Ars Cameralis w dniach 15—17 listopada Muzeum Zamkowe w Pszczynie stanie się przestrzenią dla kolejnej odsłony wydarzeń artystycznych skupionych wokół zagadnienia światła. Polscy, niemieccy i duńscy artyści spróbują zmierzyć się z dziedzictwem pszczyńskiego Zamku, odkrywając równocześnie nowe konteksty. Światło wykorzystane jako język, narzędzie i źródło kreacji połączy historię tego miejsca z wrażliwością i intuicją artystów. Jak powiedział kiedyś Bartek Nalazek: „Ciekawi mnie sytuacja, w której światło ma swoją dramaturgię, charakter, a nawet jest osobnym bohaterem. Chciałbym, żeby ludzie częściej zwracali uwagę na jego obecność”*. Niech słowa artysty staną się mottem niniejszego projektu.

*rozmowa z reżyserem światła Bartoszem Nalazkiem w ramach cyklu „Projekt Spektakl” realizowanego przez Instytut Teatralny i portal dwutygodnik.com

Mischa Kuball, Karolina Hałatek, Agnieszka Jaworek — wernisaż instalacji

MISCHA KUBALL / DYS(U)TOPIA & UNFINISHED → Instalując na fasadzie pszczyńskiego Zamku dwa świetlne napisy DYS(U)TOPIA & UNFINISHED, Mischa Kuball odwołuje się do jego historii. Aż do drugiej wojny światowej zamek był siedzibą władz i rezydencją książęcą, a także stał się symbolem wstrząsów politycznych i społecznych. Za pomocą zmieniających się liter/sylab, które tym samym deszyfrują znaczenie emitowanych słów, artysta próbuje ukazać to miejsce w innym świetle — w sensie dosłownym i metaforycznym. Zdaje się pytać czy świat, który ukazuje nam historia Zamku bezpowrotnie się skończył. Podobnie jak John Stuart Mill, który krytykując stan państwa w debacie parlamentarnej w 1868 roku po raz pierwszy użył greckiego terminu „dystopia”, Mischa Kuball pragnie zwrócić uwagę na powtarzające się niepowodzenia przeszłych i obecnych utopii politycznych. Jednocześnie stawia kolejne pytanie: jak dzisiaj rozumiemy społeczeństwo i jak chcemy kształtować nasze wspólne życie na tle bieżących problemów politycznych, takich jak globalizacja, wojna i przesiedlenie. Instalacja została stworzona w ramach projektu non_lieux — vier.fünf (Nicht)-Orte in Marl dla Urban Lights Ruhr 2017 na zlecenie Urbane Künste Ruhr.

KAROLINA HAŁATEK / MULTIVERSE → Instalacja zaprojektowana specjalnie do Sali Lustrzanej Zamku w Pszczynie, zaprasza do wejścia w nową realność tej barokowo-renesansowej przestrzeni. Praca nawiązuje do dwóch wielkich luster, od których pochodzi nazwa sali, stanowiących główną ozdobę tego najbardziej reprezentacyjnego pomieszczenia na Zamku. Usytuowane naprzeciw siebie optycznie powiększają przestrzeń Sali Lustrzanej, ale osadzone wysoko ponad głowami zwiedzających, jednocześnie są dla nich niedostępne — jak niedostępny staje się świat, który odbijają. Dzięki swojej lustrzanej strukturze Multiverse multiplikuje nie tylko przestrzeń, w której się znajduje, ale również wszystkie jej odzwierciedlenia. Praca Karoliny Hałatek tworzy kalejdoskopową rzeczywistość, pewien rodzaj gry między tym, co realne a tym, co odbite — podobnie jak podczas zabaw, które kiedyś odbywały się w tej sali i  mieszały ze sobą świat fikcyjny i rzeczywisty. Instalacja, która jest jednocześnie labiryntem, ukrytym pomieszczeniem, korytarzem o nieskończonej ilości przestrzennych i świetlnych załamań, staje się symboliczną przestrzenią, kosmosem, w którym można się zgubić, alternatywnym światem odwiecznych dyskursów i międzyludzkich relacji. Pobudza do refleksji nad dualizmem zawierającym się w pytaniu, co pochodzi z wewnątrz, a co z zewnątrz.

AGNIESZKA JAWOREK / SANFILIPPO → Słowo, które brzmi jak nazwa pięknej wyspy lub włoskiego miasteczka i kojarzy się z czymś miłym i bezpiecznym, w rzeczywistości jest nazwą choroby genetycznej, dotykającej dzieci. Praca Agnieszki Jaworek została wykonana dla Adasia i Lei, u których w styczniu 2016 roku zdiagnozowano tę chorobę. Inspiracją dla formy neonu było zdjęcie, na które artystka natrafiła w trakcie lektury artykułu dotyczącego chorób genetycznych. Fotografia przedstawiała dwie meduzy, które nachodząc na siebie stworzyły niebiesko-czerwoną kompozycję. Ciężko je było rozgraniczyć, podobnie jak chorobę od ciała. Artystce zależało, by aspekt chorobowy nie był dominujący, a przynajmniej niejedyny — chciała, by było w nim słońce, jak w rodzeństwie, dla którego został stworzony. Sanfilippo prezentowane w przestrzeni Muzeum Zamkowego w Pszczynie odwołuje się do historii związanej z przyjazdem do Zamku księżnej Daisy. Tęsknota za domem dała początek zmianom w wyposażeniu Zamku oraz kolorach wnętrz, które Daisy wprowadziła, by stworzyć to miejsce dla siebie. Jasne wnętrza, wszechobecne pastele i kwiatowe ornamenty to najważniejsze efekty tej metamorfozy. Agnieszka Jaworek usytuowała swoją pracę w przestrzeni, w której dźwięk podąża za barwą w kierunku światła emitowanego przez neon. Uczestnicząc w tym przejściu z ciemności w jasność, doświadczamy tego symbolicznego gestu oswajania przestrzeni za pomocą kolorów. Projekt Sanfilippo prezentowany jest razem z utworem stworzonym przez muzyka ukrywającego się pod pseudonimem Fumu.

Sofie Birch, Pernille Kjær, Jan Dybała — widowisko świetlno-muzyczne

Imponujące przestrzenie Stajni Książęcych  wypełnione myśliwskimi i łowieckimi eksponatami, trofeami oraz dawnym oporządzeniem jeździeckim  staną się scenografią dla świetlno-muzycznego spektaklu, stworzonego przez utalentowane duńskie artystki Sofie Birch i Pernille Kjær. Za reżyserię światła odpowiada znakomity twórca multimedialny Jan Dybała.

Aura światła zaprowadzi nas na całkiem nowe ścieżki. Pomoże w doświadczeniu czegoś niezwykłego, wyostrzającego fantazję, kojącego zmysły i wciągającego w otchłań nostalgicznych wspomnień o starych, dobrych czasach. Rozpościerający się nad słuchaczami dźwiękowy krajobraz smyczków, delikatnego wokalu, dzwonków, elektroniki i ambientowych organicznych symfonii zostanie sprzężony z wyselekcjonowanymi animacjami i wyreżyserowanym światłem, co pozwoli zanurzyć się w zupełnie innej, nieco magicznej rzeczywistości. Kto wie, być może tej nocy przestrzeń stajni wypełni stukot kopyt, a może tylko efemeryczne dźwięki syntezatorowej maszynerii.

Ewa Baranowska-Jojko, Agnieszka Jaworek — warsztaty

To od światła w dużym stopniu zależy to, co i w jaki sposób widzimy. Wszystko, co nas otacza może wyglądać niezwykle, magicznie czy cudownie w zależności od tego, jak zmienia się światło — jego rodzaj, kierunek, intensywność. Rzeczy, które nas otaczają posiadają szerokość, wysokość czy głębię, harmonijnie współgrające ze światłem. Światło pochodzi zawsze z jakiegoś źródła. W ciągu dnia jest to słońce, nocą rozpalone ognisko, jaśniejsza strona nieba przy zachmurzeniu czy lampa rozświetlająca pokój. Najjaśniejsze fragmenty przedmiotów to te skierowane w stronę blasku światła.

Każdy z nas podlega również zjawisku, dzięki któremu jesteśmy częścią oddziałującej na nas przestrzeni. Wyobraźmy sobie, że nosimy w sobie światło, które jest potrzebne, aby wzrastać, rozwijać się i dostrzec prawdę o sobie samym. To światło ma również źródło w słowach — tych, które wypowiadamy każdego dnia i tych, które są kierowane do nas. Podczas warsztatów dzieci i ich opiekunowie odkryją, co stanowi dla nich źródło światła i pielęgnuje ich wspólną dobrą relację, ale też wpływa na relacje z innymi. Przez cały proces będzie im towarzyszyć kamera termowizyjna, rejestrująca rozkład temperatury ciała uczestników zajęć w celach wyłącznie artystycznych.
_______________________

ORGANIZATORZY:
Śląskie. Pozytywna energia / Instytucja Kultury Ars Cameralis / Ars Cameralis jest Instytucją Kultury Samorządu Województwa Śląskiego
PARTNERZY:
Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego / Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury / Tygodnik Powszechny / Monopol Katowice
WSPÓŁORGANIZATORZY:
Muzeum Zamkowe w Pszczynie
GŁÓWNI PATRONI MEDIALNI:
Trójka - Program 3 Polskiego Radia / Dwójka - Program 2 Polskiego Radia / Radio Katowice / Outdoor jest Cool! AMS / ultramaryna / Onet